Piękno cz. 7

Żądamy więc ważności. Siła ta jawi się w rozmiarach, we formie. Pytamy, jaką jest rzecz każda i badamy ją naszymi zmysłami.

Siła w mierze (formie) pierwszym jest zatem warunkiem postrzeżenia zmysłów. Każda rzecz musi być. postrzegalną i mieć pewną wielkość; co jest za małym, na to nie zwracamy uwagi, to lekceważymy. Użycie mikroskopu nie może naturalnie zastąpić właściwego postrzegania. Co znów za wielkie, tego nie mogę przeglądnąć i objąć; nie mogę opanować rzeczy, a tylko jej cząstkę, ułomek. Każda siła bez granic przerasta naszą pojętność; duch odmawia służby; my stworzeni do miary, czujemy sie wobec niej słabymi, znikomymi. Strach o włada duszą; rozum na próżno walczy, aby go przemóc. Kiedy ulegnie, czujemy się zgnieceni w prochu, u nóg potęgi. Jedynym wtedy środkiem nie jest walka, lecz poddanie się i łagodna pokora, aby dojść znowu do pożądanego spokoju.

Jeżeli wrażenie ma być pewnym, zjawisko musi być znacznym, wyraźnym. Każda rzecz powstaje i objawia się, podług właściwych sobie praw. Idea w zjawisku uzmysłowiona z najczystszą prawidłowością zowie się Ideałem.

To Cię zainteresuje:

– bezgotówkowa likwidacja szkód warszawa