Piękno cz. 14

Przejrzyjmy się bliżej prawidłowości jakiejś rzeczy, a obaczymy, że takowa może być albo więcej pojedynczą lub więcej złożoną, jak to wskazaliśmy powyżej. Linia prosta jest zjawiskiem pojedynczym, ma tylko rozciągłość. Oto najprostsza prawidłowość. U koła wiruje linia podług danego prawa około stałego punktu, zajmując w swym okręgu najprawidłowiej odmierzoną przestrzeń. Oddalenie każdego punktu linii kołowej od środka jest równe. W porównaniu zatem z linią koło posiada większą rozmaitość. W kwadracie widzimy najregularniejszy czworobok, mający równe kąty i równe boki. Jedność takiej prawidłowości powstaje z równości kilku lub więcej cząstek. Oddziaływa ona przyjemnie z powodu swej przejrzystości, porządku itd., może jednak wydać się jednostajną i obudzić pożądanie większej rozmaitości. Czworobok podłużny niema owej równości kwadratu, ale tym większą swobodę formy. U prostokąta linie równoległe mają rozmaite wymiary, u kwadratu panuje zupełna równość; kąty są w obu proste. Nie możemy tu przywieść wszystkich form przejściowych od najdoskonalszej prawidłowości aż do zupełnego bezładu; kilka tylko form głównych omówimy pod względem ich miary.

 

One Response to “Piękno cz. 14”
  1. Reklama says: